از ذهنم گذشته بود که هیچ وقت هیچ کس من رو جدی نگرفت...نه استادهام، نه ادما، نه اونایی که وبلاگم رو میخونن که کلش چند نفرن که هی غیب میشن و میرن، نه تو، نه اون، نه اون یکی...
دلم سوخته بود، اگه کسی من رو جدی گرفته بود، لازم نبود برای فهمیدن و برای هر گام این سفر، این قدر از صفر شروع کنم، اگر کسی هم به من کمک کرده بود، نتیجه و برایند خیلی بهتری داشتم....