هورمون و ذهن...

کلی منتظر بودم تا فیلم رگ خواب رو بذارن تو یوتیوب و بتونم ببینم....اون تیزر تبلیغاتی....اون اهنگ زیبای همایون شجریان روی تیزر فیلم.... چاره ای جز منتظر بودن نداشتم تا دیشب که بالاخره گذاشتن..... اول تبریک میگم به لیلای حاتمی بابت انتخابش که با دو فیلم "سر به مهر" و "رگ خواب", زن رو در ضعیف ترین و مستاصل ترین و منتظر ترین و ذلیل ترین حالت ممکن به تصویر کشید....نمیتونم بگم صحنه ی تو خواب هذیون گفتن لیلا توی فیلم اول و صحنه ی درد کشیدن ها و خبر بارداریش توی فیلم دوم چه قدر اثرگذار و دردناک بود..... دوم این که خدا نگذره از سر تقصیر همه اونایی که مسایل کلان رو با جمله های قشنگ و غیر واقعی فرموله میکنن و راه حل میدن....که مثلا زن نیازی به شغل و حضور در جامعه نداره و باید تکیه گاهی به نام مرد باش...

خدیجه بعد از مدت ها پیام داد که امروز میام سر راه ببینمت.... طبق معمول با کلی تاخیر رسید.... نماز خوند و غرق خوندن کتاب احادیث توی نمازخونه شد... بعد رفتیم شام رو سفارش دادیم.... خدیجه گفت بیا بریم لب دریا شام بخوریم... گفتم شب شام لب دریا؟! گفت مگه چشه؟ میدونی دانشگاهت توی این شهر یکی از بهترین محل های datingهست؟ گفتم من تو این تاریکی نمیام...میترسم...چشمم جایی رو نمیبینه که غذا بخورم.... بعد ی...

یعنی این درخته، که تو دست و پاش پره از علفا و بوته های رنگ و وارنگ و آسمونش پره از پرنده های اوازه خون و رنگارنگ، میبینه اونی رو که اینجوری با تمام وجود توی کوچیکی دنیای خودش، با دستای ضعیفش، در آغوش کشیده تنه اش رو؟ یعنی اونقدری که این بوته برای سر پا موندنش، به نزدیکی و همراهی اون درخته نیاز داره، درخته هم وابسته ی حضور بوته هه میشه؟ یعنی تو شلوغی دنیای بزرگ و سر به اسمون کشیده ی این درخت، بوته ی کوچولو و نحیف، هیچ جایی داره؟ ...